آدم هرچقدر هم همهچیزش اکی باشه، اگر حس پذیرفتهشدن، دوستداشتنی بودن، مهم بودن و ... رو از سمت خانواده دریافت نکنه، برای همیشه یه حفرهی بزرگ توی وجودش میمونه. شاید حتی یه موضوع سادهای مثل فرق گذاشتن بین بچهها باشه. شاید سالها از این موضوع فرار کنی یا سعی کنی باهاش کنار بیای ولی یه روز دردش تمام زندگیت رو میگیره.و سوال بزرگی توی مغرت میچرخه که «دقیقا باید چه غلطی میکردم تا اینجوری نشه؟»چقدر بدبختیم که سقف آرزوهامون شده رفع نیاز سوم هرم مازلو! هرچند که خدا رو شکر همون نیاز اول و دوم هم رفع نشده.

20 خرداد روز خاصی بود. روزای قبلش همراه با استرس زیادی گذشت اما نتیجه خوب بود. خیلی راضیکننده بود واقعا و بهتر از چیزی شد که خودم تصور میکردم.

خودم رو با خوندن خلاصهی کتابهایی مثل «خرده عادتها» و «عادتهای اتمی» از جیمز کلییر و حتی کتابهایی مثل «مثبت فکر نکنید» از گابریله اوتینگن، «بهانهها را رها کنیم» از وین دایر و «برنامهریزی به روش بولت ژورنال» از رایدر کارول و چندین کتاب مشابه خفه کردم اما نتیجه چی؟ مطلقا هیچی! آخرین باری که نسبت به خودم حس تنبل بودن نداشتم و از صبح با تمام انرژی تا شب متمرکز بودم و کار میکردم برمیگرده به 10 سال پیش! دقیقا اردیبهشت 92 بود که توی شرکت بازاریابی شبکهای بادران گستران پرزنت و ورودی شدم. توی همچین روزایی از صبح تا شب درگیر آموزش و پرزنت و فالو و ... بودم. الان که فکر میکنم میبینم سیستم گولد کوئست که توی بادران و تمام شرکتهای بازاریابی شبکهای آموزش داده میشد چقدر قدرتمند و برنامهریزی شده بود. حتی امروز بهتر متوجه میشم که پلن درآمدی کوئست چقدر قوی و عادلانه بود: یکی چپ یکی راست 250 دلار! و سیستم آموزشی چی بود که اینقدر خوب آدم رو توجیه میکرد که باید به اون شدت و با اون تمرکز کاری کنی؟ یه آموزش اولیه به اسم 5 برگ که مهمترین بخشش همون برگ 5 ام یعنی مفهوم تصاعد بود و نشون میداد رسیدن به درآمدهای بالا با داشتن یک سازمان بزرگ کاملا شدنیه. در ادامه آموزش 9 سنگ بنا بود که راه اجرایی کردن اون تصاعد رو خیلی ساده نشون میداد. حالا هرچقدر تلاش میکنم برای خودم انگیزه ایجاد کنم تا بتونم روزهامو با برنامه پیش ببرم، روی کارهام متمرکز بمونم و بازدهی خوبی داشته باشم فایدهای نداره. دارم سعی میکنم به آدمی که 10 سال پیش بودم نزدیک بشم و کارهای این روزا رو با همون انرژی پیش ببرم. اون موقع میگفتیم یه نتورکر در طول روز یا داره نتورک کار میکنه یا به نتورک فکر میکنه اما هنوز نتونستم نس

کتاب «فلسفه ای برای زندگی: رواقی زیستن در دنیای امروز» با قلم «ویلیام اروین» و ترجمه «محمود مقدسی» که توسط انتشارات جذاب گمان به چاپ رسیده رو خیلی وقت پیش خوندم و حالا میخوام بخشهایی از کتاب رو اینجا بنویسم. با توجه به علاقه قبل من به فلسفه رواقی و شخص سنکا، خوندن این کتاب برام جذاب بود اما در نهایت اون چیزی نبود که انتظارش رو داشتم. انتظار من از کتابی با این عنوان این بود حداقل یک فصل رو به معرفی یک سبک زندگی رواقی توی دنیای مدرن، پیچیده و پر از نگرانی امروز اختصاص بده. منظورم از سبک زندگی چیزی مثل یک روتین روزانهس که آدم حس کنه با اجرای اون داره زندگیش رو بر پایهی فلسفه رواقی پیش میبره. حالا شاید در آینده خودم چنین کاری رو انجام بدم. خب بهنظر میاد همین نویسنده یک کتاب دیگه با عنوان «راهنمای عملی رواقی زیستن» داره که اون رو هم نشر گمان چاپ کرده و احتمالا اون سبک زندگی که مد نظرم هست رو بتونم اونجا پیدا کنم.قسمتی از نوشته پشت جلد بنفش کتاب: خیلی از ما اصلا نمیدانیم هدف اصلی زندگیمان چیست. بدون «فلسفهای برای زندگی» ممکن است بد زندگی کنیم.فلسفه ای برای زندگی: رواقی زیستن در دنیای امروزمقدمه کتاب فلسفهای برای زندگی؛ طرحی برای زندگیاپیکور: «فیلسوفی که رنجی از انسان نمیزداید، هرچه میگوید مهمل است. دارویی که درمان نکند به هیچ دردی نمیخورد، به همین قیاس فلسفه ای هم که رنجی از روان ادمی نکاهد به هیچ کاری نمیآید.»وقتی هزینههای زندگی رواقی را ارزیابی میکنیم باید به خاطر داشته باشیم نداشتن فلسفهای برای زندگی هم هزینههایی دارد: خطر اینکه روزها را در جستوجوی چیزهای بیارزش سپری کنیم و عمرمان را بر باد دهیم.اپیکتتوس: «بعضی چیزها در حوزه اختیار ما هستند و برخی چیزها از